Geschiedenis Murlo

Op het grondgebied van Murlo zijn een grote hoeveelheid voorwerpen uit de Etruskische tijd gevonden, maar het belangrijkste periode voor het stadje was de periode in de 13e en 14e eeuw, toen de Kluizenarij van Montespecchio een grote machtspositie in de streek innam.

Geschiedenis Murlo

Net als bij de meeste stadjes in de provincie was er al in de tijd van de Etrusken een nederzetting op de plek waar Murlo zich bevindt. Dit wordt aangetoond door een groot aantal archeologische vondsten bij de deelgemeente Poggio Civitate. Deze kan men bezichtigen bij het lokale archeologsiche museum Antiquarium di Poggio Civitate.

Waarschijnlijk was er in de Romeinse tijd een belangrijke weg die van de westzijde van de Monte Amiata tot Siena voerde, wat men afleidt aan de aanwezigheid van een aantal pieve’s (“plattelandskerken”), die in een min of meer rechte lijn gebouwd zijn.

In de middeleeuwen werd Murlo een bisschoppelijk leengoed en in 1151 kwam het in handen van de bisschop van Siena.

In die tijd waren de kastelen van Crevole, Montepertuso en Montepescini de belangrijkste en machtigste in de streek. Van andere gebouwen en kerken resteert geen enkel spoor.

Van de kluizenarij Eremo di Montespecchio, die in de 13e en 14e eeuw erg belangrijk was en gebruik maakte van de nabijgelegen grotten, is de midden in een bos steeneiken staande kerk nog overgebleven. De rijkdom van deze kluizenarij was deels te danken aan een donatie van de in die tijd in de streek erg machtige Ardengeschi familie en deels aan materiaal dat in d ebuurt gewonnen werd en gebruikt bij de bouw van de Kathedraal van Siena.

In de 15e eeuw verloor de kluizenarij haar invloed en uiteindelijk ook haar bezittingen aan de Agostijner Orde uit Lecceto.

Tot 1749 was het de katholieke kerk die de macht in de streek in handen had.

Gebouwen uit die tijd die nog (soms maar gedeeltelijk) te bezichtigen zijn zijn o.a. de Torre di Crevole, de Pieve in Carli en de San Fortunato Kerk.

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.