Geschiedenis Sovicille

In en rondom Sovicille zijn sporen te vinden die erop wijzen dat de streek al in de oudheid bewoond was. Na de Etrusken en de Romeinen duurt het echter tot de 11e eeuw voordat de gemeente ergens genoemd wordt.

Geschiedenis Sovicille

Oudheid tot Romeinse tijd

Zoals bewezen wordt door verschillende archeologische opgravingen, was de streek rond het huidige Sovicille al lang voordat de stad gesticht werd bewoond. Bij de lokaliteit Personata zijn voorwerpen uit de steentijd gevonden, terwijl bij de plekken Cetinale, Monte Acuto, Partena en Poggio di Siena Vecchia vondsten uit de ijzertijd gedaan zijn.

Van de Etruskische beschaving zijn eveneens sporen gevonden, bij de plekken Bagnaia, Orgia en Rosaia. Toendertijd hoorde de streek nog bij de staat Volterra, maar stond wel onder de invloed van wat later tot Siena uit zou groeien.

Op weer andere plekken, te weten Brontoli, Palazzone en Stignano heeft men Romeinse ruïnes gevonden.

Middeleeuwse Geschiedenis Sovicille

Hoewel Sovicille pas in de 13e eeuw officiëel een stad werd, bestond het al in het jaar 1004. In die tijd beschikte het centrum van de stad over maar liefst 47 verdedigingswerken, wat meer was dan in welke andere gemeente in de streek ook.

Hierna raakte het stadje zowel als het kasteel steeds minder bevolkt en het werd eerst door Florence overmeesterd (1260), daarna door Pisa platgebrand (1333) en na weer opgebouwd te zijn opnieuw door de Florentijnse troepen overwonnen (1391).

Na de val van de Republiek Siena kwam de stad in 1555 opnieuw in Florentijnse handen.

In 1630 werd het centrum van Sovicille door een pest-epidemie getroffen.

Belangrijke nog overeind staande gebouwen uit de middeleeuwen zijn de Abbazia di Torri, de Eremo di Rosia, het Castello di Monterrenti en de Villa del Cetinale met het bijbehorende La Tebaide Park.